Het verslag van 3 april

Het verslag van 3 april

Vlak voor we beginnen is het even spannend of er wel kinderen komen. Alles staat klaar en de afzeggingen komen binnen. Gelukkig komen er toch drie kinderen en kunnen we van start in de kring. We bekijken een paar boomschijven en tellen de jaarringen. Sommige bomen worden heel oud en sommige niet zo oud. Je kan de jaarringen pas zien als ze om zijn gevallen/omgezaagd. Op een papieren boomschijf schrijven we wat wij aan fijne ervaringen in ons leven hebben en wat helemaal niet leuk was. Bij de fijne ervaringen horen vakanties in Griekenland, Frankrijk en Spanje, bij je neefjes zijn, Centerparcs, een kleinkind dat komt logeren, dat Scarabee Kids doorgaat! Niet fijne ervaringen zijn: papa die kanker heeft, een moeder en man die ernstig ziek zijn geweest, de schietpartij in Utrecht. Hoewel we over heftige dingen praten zijn er ook kinderen die niet kunnen wachten om te knutselen. 

april A

We luisteren eerst nog naar een verhaal van de drie jonge bomen die Grote Boom moeten missen. Ze lijken alledrie op Grote Boom en hebben toch eigen kenmerken. De een heeft hangende blaadjes van verdriet, de ander is stekelig en de derde probeert op zijn hardst te groeien naar de zon. De dokter legt Snuiter uit hoe hij voor de drie jonge bomen kan zorgen dat hij zich niet ongerust hoeft te maken over de hangende blaadjes en de stekels. Sommige bomen hebben wondjes of littekens en groeien toch groot. Gelukkig kunnen we na dit verhaal toch echt aan het knutselen aan tafel.

april B

Daar ligt voor iedereen een boomschijf klaar. Je mag er zelf een uitkiezen die je mooi vindt. Soms kan je zien waar een tak heeft gegroeid of waar de boom te lijden heeft gehad. Eerst trekt ieder kind de grootte van de boomschijf om op een tekenpapier. Dan kiest elk kind zelf welke afbeelding hij zou willen maken en tekent die op papier, soms met een beetje hulp. Die tekening knippen de kinderen uit en leggen ze op de boomschijf. Nu trekken we hem weer om met potlood. Op de potloodlijnen gaan we vervolgens spijkers slaan. Er zijn zware klauwhamers en kleine en lichte hamers en een doosje met honderden spijkers. Genoeg voor heel veel spijkerschilderijen. Als de spijkers worden geslagen is het net een bouwbedrijf bij ons. Er is maar net tijd voor heerlijke zoute stengels tussendoor en snel wat limonade. Een van de kinderen vindt het spijkers slaan zo leuk dat hij ze heel dicht naast elkaar timmert.

april C

Dan komt de stap van het omwikkelen met katoenen draad. De kinderen kiezen elk een kleur. Bij een spijker maak je een knoopje en dan ga je steed om een volgende spijker heen. Je kan de buitenrand volgen, maar je kan ook kriskras van spijker naar spijker gaan zodat je het vlak in het midden opvult met kleur. Je kan voor 1 kleur kiezen maar ook meer kleuren of zelfs lagen over elkaar. De kinderen helpen elkaar als er een spijker krom geslagen wordt door deze met de klauwhamer te verwijderen. Ook met het draad wikkelen wordt flink geholpen als de spijkers wel heel dicht bij elkaar staan of de draad in de knoop dreigt te gaan. De spijkerschilderijen worden steeds beter zichtbaar. Een cactus, een cactus met een bloem en een hart. De draden moeten goed afgeknoopt en dan kunnen de kunstwerken zo in de verkoop. De kinderen zijn trots en verbaasd.

april D

We doen nog een grappig spel met wie al klaar is: kleurensalade. Met een pincet pak je een kruisje dat niet mag vallen. Wie de meeste heeft of het snelste is wint. Je mag alleen dezelfde kleur pakken als je pincet heeft.  We sluiten de middag af in de kring met het kiezen van een afbeelding van een boom. Welke kies je en waarom? De kleuren zijn mooi, de boom geeft rust, het licht is zo mooi, het plaatje vertelt me dat je door kan groeien ook al maak je iets heel verdrietigs mee, als de wortels van een boom sterk zijn kan een boom veel verdragen. We gaan de moeder uit de huiskamer halen die daar de hele middag heeft gepraat met de gastvrouw.